HTP   ( GLENN HUGHES – JOE LYNN TURNER PROJECT ) 'DEN MUHTEŞEM KONSER
 

Aslında oldukça gecikmiş bir yazı olsa da birkaç satır yazmam gerektiğini düşünüyorum .Bilmem yerimi ama aynı gün 
Türkiye'nin herzaman,  herşeyden önemli gündemi olan Fenerbahçe- Galatasaray maçının olması ile bizim için bu gün daha 
da manalanmıştı doğrusu .( Fenerbahçe'li olmak konseri biraz daha keyifli kılmış olabilir bizim için belkide , gerçi konuyla 
alakalı değil ama ...) Geceyi sıkıştırarak doğru planlayarak yaşamalıydık.

Birde şu tespiti yapmalıyım , Rock müziği hiçbirzaman salt müzik olarak algılamadım . Bana daha doğmadığım günlerin heyecanını yaşatan bir altyapı ve geçmişe dayanmasıyla ayrı bir nostaljik heyecan , ötesinde bir tarz ve dünya görüşü katması anlamında da çok önemsediğim bir olgudur. Bu yüzden de gecenin yıldızların geçmişlerinin köklü temel taşı gruplara ( Özellikle Deep Purple, White Snake , Trapaze vb .) dayanması , o günlerden bir koku, bir tat  taşıması anlamına da gelecekti . Belki birçok izleyici daha baştan isimlere burun kıvırmış yada bugün popülerliğini piyasa anlamında yitirmiş bu türün ve konserinin kendilerince " banal " olacağını düşünmüş olabilir .Onlara saygı duymakla beraber bunu hiç ama hiç önemsemiyorum . Müziğin sınırları çizilebilen ve siparişli yapılan bir ruhu olamaz... Bu yüzden kimsenin  birbaşkasının ( Popstar formatlı boş teneke müzikleri ve tür bile olmayan şeylerden bahsetmiyorum tabii) müziği hakkında ahkam kesme hakkı olduğuna inanmıyorum . O ruhu taşıyanlara saygı göstermek dışında.

Herneyse lafı gevelersek ( ki herhalde öyle olacak) konsere pek birşey kalmayacak . Neyse birde şunu belirtmeliyim ki 
belkide ifade etmekte zorlandığım bu derin manası dışında rock konserlerinin bir başka ruhu daha var benim için oda konserlerin çoşkusu ve öncesi, anı ve sonrasıyla izleyenlere verdiği müthiş keyif . Stadyumları rock öldü dedikten sonra kaçtane grup doldurabiliyor ? Ya da o diğer türlerin standyum konserlerinde nasıl bir çoşku oluyor ? Bir bunu düşünün ,dediğimi anlarsınız . Kolay bir yanıt var aslında, rock yoksa o kalabalık ve o enerji ve o stadyunlar yok ve olmayacak da...  Moda Clup'larda birkaçbin kişilik lokal eğlenceler yeni "trend"ler olarak günümüz dünyasının değişimin ve değer yargılarının sembolize edilmiş ve içi boşaltılmış halini de bu anlamada gözler önüne serebilir belkide . ( Neyse haddimizi aşan işlere girmeyelim ) . Bu anlamda  konser önceside bu çoşkuyu yaşama anlamında bir başka heyecandır, Rocker için ...

Durg , Sex and Rock n Roll   diyede dejenere edilmiş bu söylemin daha genişini düşünebilirsiniz burada . (Yine bir paranteze ihtiyaç var , adı gecen kavramlara bir özenti yapmak yok vurgumuzda , tek tek . Sembolize edilmiş bir cümle olarak akradım.)

Bize gelecek olursak doğrusu HTP yi kendi projeleriyle nerdeyse hiç dinlememiştik ama boş durmadık haftalar öncesi bir rock n roll öğleden sonrasında albümlerini dinlerken , konser stratejisi bile yaptık hatta seçtiğimiz ikinci parçanın konserin hemen başında çalması herhalde ön hazırlıkları doğru yapmanın keyfiyle bizi serhoş ( zaten öyle olsak da) etti. "...Can'T stop Rock n Roll" ... Haydar, Aptüll ,Tarık ve Ben parçaların eşliğinde sallan yuvarlan ritmine bile çalıştık doğrusu ( Eh tabii uzun zaman oluyor,  aralarda vucutlar biraz hamlaşıyor takdir edersiniz ) . Herşey işe yaradı .. Ama en işe yarayanı  bir önceki DIO konserinde olan neredeyse bir Rock öncesi ritüelimizdi . 

" Ucuz Viski Kola , Biz Gideriz Rock n Rolla" ; Osmanbey'de bir 7-11  bulup stoğu sağlamladık, hemen kapı dibinde plastik bardaklara servisi yaptık ve poşet elimizde Metro'nun merdivenlerinde aşağıya süzüldük. Metro da elimizde plastik bardaklar da içip eğlenerek yol alırken zaten tüm benliğimizle konsere hazır gibiydik , doğrusu kendimizi şu Amerikan sokak filimlerinde görünen  kirli metro tiplerine benzettim . Bundan yakındığım için değil metroya değer kattığımızı düşündüğüm için bahsediyordum . Tabii 4. Levent'de  iniş merdivenlerini çıkış için kullanma girşimim bana zedelenmiş bir orta parmak ( Bu da manalıydı , Gecede "I surrender" 'da anılacak Bush'a  kaldırmak için herhalde tanrının bir lütfu olsa gerek ) Tabi bu arada günümüzün yeni modası olduğu söylenen kelimenin herhalde onların bahsettiğince olmasada gerçeğini yaşamış olmuştum . Metro ile merdivenlerde sevişerek bende artık bir "Metroseksüel " sayılabilirmiydim acaba ?

Herneyse Konser baştan sona bence harikaydı . Özellikle Huges'un performansı ve sahnedeki duruşu ve karizmasını izlemek bence kayda değerdi.Kendi albüm parçaları yanı sıra yazının içindede geçen bazı parçalar gibi ayrıca " Minstreded" gibi birefsane , yine "Burn"' gibi bir başka parçayı gerçek sahiplerinin birkısmında da olsa ( Umarım birgünde David Coverdale ' de ülkemize teşrif ettirilir.) dinlemek inanılmazdı . Tomy Bolin'i andık bir ara . Tabi  Bush'u da savaşını da . Burada J.L. Turner babayı takdirle selamlıyorum ben de buradan  . Aslına belki bu yazıda okuyanların beklediği en önemli kısım burası olasa da ( Yani nasıl bir konserdi diye ?) ben bu paragrafı burada bitirmek istiyorum .Orası merak edilsin ki birdaha  gelip dinleyin diye .  Ancak biz orada ( Kramp'ın dediği gibi ) "Aynı duvara işeyen bir avuç insan" gibiydik de aynı zamanda rabot gibi durup başlarını sahneye dikmiş binlerce insan arasında ( Herhalde onlar önceden pek çalışmamamışlar , yada düzenin buzdolabında kalmaktan hafifi donuktular .) deliler gibi sallanan yuvarlan bir 5+1 kişiydik. Sürekli sıçra sallan yuvarlan baş salla dans et ( Fener formasınıda salladık Byfuss'la tabii.) ..İşte bu Rock n Roll , hele ki canlı ve önemli bir performansıda bulmuşken . Eh bu anlamda da en azından ben o beşli dışında diğerleri hakkında "Seyirciler nasıl dı pekii ?" sorusunda cevabımı vermiş olurum sanırım . Valla biz çok iyiydik , Aptull' un o geri geri yatıp pogo figürüne vucudunu sokma şeklini çok denememe rağmen hala başaramadım , yapmaya kalksam herhalde sırt üstü düşerim. 

Herneyse Rock N Roll 'u önemsiyorsanız , size son bir sözüm var , asla onu güçsüz görmeyin yok olduğunu da sanmayın . Sadece gidip onu yaşayın , pek fazla düşünmeden . Bu bile size yeter !
 

Hadi eyvallah !

Çok  Yaşa Rock N Roll  ....
 

Geronimo Yalnızkartal
24 Mart 2004 Sabahın İlk Işıkları Birazdan Görülecekken..
( Gecikmeli de olsa yadım birşeyler işte , gönlümce  ...) 

Not: Yazıyı, konser arkadaşlarım , Aptull, Byfuss, Haydar, Tarık , Süsen ve Musti ye armağan etmiş bulunuyorum müsadenizle ...